CHP’DE ÜÇ KIRILMA: UYDU KENTTEN MÜHÜRSÜZ OYLARA, ORADAN KUŞADASI’NDA AİLE DÜZENİNE
Aydın siyasetinde artık sadece iddialar değil, bir siyasi anlayış tartışılıyor. Uydu Kent’ten mühürsüz oylara, bugün Kuşadası Belediyesi’ndeki aile yapılanmasına ve perde arkasındaki güç mücadelesine uzanan süreçte aynı isim: Bülent Tezcan.
Siyasette bazı isimler vardır; yalnızca görevleriyle değil, bıraktıkları izlerle anılır. Aydın Milletvekili Bülent Tezcan da artık tam olarak böyle bir noktada duruyor. Çünkü karşımızda tekil bir olay değil, yıllara yayılan bir siyasi çizgi var.
Bu çizginin ilk kırılma noktalarından biri, kamuoyunun hafızasında “Uydu Kent” olarak yer eden tartışmalı süreçtir. O dönem yaşananlar, şehircilik ilkeleri mi yoksa rant ilişkileri mi sorusunu gündeme getirmişti. Ve o günlerden bugüne değişmeyen tek şey, aynı anlayışın farklı biçimlerde karşımıza çıkmasıdır.
İkinci büyük kırılma ise Türkiye siyasetinin en kritik anlarından birinde yaşandı: mühürsüz oylar meselesi. Demokrasi tarihine kara bir leke olarak geçen bu süreçte, itiraz mekanizmalarının yeterince işletilmemesi, kamu vicdanında büyük bir soru işareti bıraktı. Hukukun ve demokrasinin en çok savunulması gereken bir anda gösterilen bu zayıf refleks, bugün yaşananların adeta habercisiydi.
Ve şimdi üçüncü perde: Kuşadası.
Bugün Kuşadası Belediyesi’nde konuşulanlar artık fısıltı değil, açık bir tartışma konusudur. Belediyenin en kritik birimlerinin —İmar ve Hukuk başta olmak üzere— belirli bir aile çevresinde şekillenmesi, siyasetin doğasına aykırı bir görüntü ortaya koyuyor.
Ancak mesele yalnızca kadrolaşma değil.
Rüşvet almak ve irtikap suçlamalarıyla tutuklanarak görevden uzaklaştırılan Belediye Başkanı Ömer Günel sonrası süreç, bu yapının ne kadar derin olduğunu bir kez daha gözler önüne serdi. Belediye başkan vekili seçimi öncesinde Kuşadası Belediye Meclisi üzerinde yürütülen yoğun kulis faaliyetleri, yine aynı ismi işaret ediyor.
Bülent Tezcan’ın, meclis üyeleriyle birebir temas kurarak istediği adayın seçilmesi için yürüttüğü ikna turları, siyasetin doğal akışından çok, kurulu bir düzenin devamı çabasını andırıyor. Bu durum, “belediye yönetimi mi belirleniyor, yoksa mevcut güç dengesi mi korunuyor?” sorusunu beraberinde getiriyor.
Ortaya çıkan tabloyu tarif etmek için artık yeni bir kavrama gerek yok:
Bu bir “oligark düzenidir.”
Kuşadası’nda kurulan bu yapı; sadece kadrolaşma değil, aynı zamanda siyasi ve idari gücün belirli bir çevrede toplanması anlamına geliyor. Ve bugün verilen mücadele, bu düzenin devam edip etmeyeceğinin mücadelesidir.
Şu soruyu sormadan geçmek mümkün mü?
Türkiye’de binlerce mimar, yüzlerce hukukçu varken; neden aynı soyadı etrafında bir yapılanma oluşur?
Bu sadece bir tercih midir, yoksa sistematik bir güç yoğunlaşması mı?
İddialar bununla da sınırlı değil. Belediyenin hukuki süreçlerinin, kadrolu yapının dışına taşınarak özel vekaletlerle aynı isimler üzerinden yürütülmesi; kamu zararına yol açtığı ileri sürülen dosyalarla birlikte anılıyor. Eğer bu doğruysa, bu artık sadece etik değil, doğrudan kamu sorumluluğu meselesidir.
Kuşadası Belediyesi’nde çalışanların yaşadığı huzursuzluk ise işin görünmeyen ama en yakıcı tarafıdır. Yıllarını bu kuruma vermiş insanların, liyakat yerine yakınlık ilişkileriyle şekillenen bir düzende kendilerini dışlanmış hissetmesi; kurumsal çöküşün en açık göstergesidir.
Bugün ortaya çıkan tablo nettir:
Uydu Kent’te başlayan tartışmalı anlayış, mühürsüz oylar sürecindeki edilgen tavırla derinleşmiş; Kuşadası’nda ise somut bir “aile düzeni”ne ve şimdi de bu düzeni koruma mücadelesine dönüşmüştür.
Daha da çarpıcı olan ise CHP Genel Merkezi’nin bu tablo karşısındaki sessizliğidir.
Eğer ortada bir sorun yoksa, neden bu kadar yoğun bir kamuoyu tepkisi var?
Eğer sorun varsa, neden gereği yapılmıyor?
Siyaset, bir ailenin kariyer planlaması değildir.
Belediyeler, eş-dost istihdam ofisi değildir.
Kamu gücü, kişisel ağların tahkim edildiği bir araç hiç değildir.
Ve en önemlisi:
Liyakat söylemi, uygulamayla test edilir.
Bugün Kuşadası’nda yaşananlar, sadece bir ilçenin meselesi değildir. Bu, bir partinin kendi değerleriyle yüzleşme sınavıdır.
Ya bu düzen sorgulanacak…
Ya da “liyakat” kelimesi, siyasetin en büyük yalanlarından biri olarak tarihe geçecek.
