Köşe yazılarımız, yazarlarımızın özgür iradesinde olup, kendilerini bağlar…

NEDİR BU SOSYALİZM-8

Bilimsel olarak İlkel komünal toplumda insan doğası esasında işbirlikçi ve toplumsaldır. Ancak köleci, feodal ve en sonda kapitalist sömürü sistemleriyle bireyci ve bencil insan yapısı oluşturulmuştur. Proletarya diktatörlüğünün amacı olan Sınıfsız ve Devletsiz komünist sisteme hazırlamak için. Adalet ve Eşitlik Arzusu olan empati ve dayanışma duygularına sahip, işbirlikçi, toplumsal İnsan yapısını oluşturmaktır. Başta komünist parti olmak üzere tüm örgütlenmelerin amacı buna göre belirlenmiştir.
Doğal olarak da bu örgütlerdeki insanların da bunun bilincinde, bütün bu özellikleri sahiplenerek hayata geçirmeye hazır, diyalektik materyalizmi benimsemiş ve dolayısıyla çok zor olan bu amaçları gerçekleştirmek ve hep doğruları bulmak için diyalektik tartışmayı ödünsüz uygulayacak niteliklere sahip olması lazımdır. Bu nedenle en üst yönetimden başlayarak ORTAK AKIL la sorunları çözecek insanları yönetimlere seçilmesi, başta parti olmak üzere bu örgütlerde örgüt içi demokrasinin tavizsiz uygulanması başarının olmazsa olmazıdır.

Önceki yazılarımda anlatmaya çalıştığım gibi büyük başarılar elde eden çok önemli bir lider olan STALİN’İN bu tartışmayı büyük ölçüde yok etmesi çöküşe gidişin en önemli nedeni olmuştur. Böyle bir yönetimle örgüt içi demokrasilerin de tam olarak sağlanamayacağı ise açıktır. Bu nedenle de her gelen yeni yönetici SSCB’yi çöküşe biraz daha yaklaştırmıştır. Buna göre, çöküşe kadar ki yöneticilere bakarsak,
LİDERLER GÖREV YILLARI SBKP ÜYE SAYISI
1-Nikita Kruşçev 1953-1964 6 milyon
2-Leonid Brejnev 1964-1982 11 milyon
3-Yuri Andropov 1982-1984 17 milyon
4-Konstantin Çernenko 1984-1985 18 milyon
5-Mihail Gorbaçov 1985-1991 19 milyon
6-Gennadi Yanayev 1991 2 gün 19 milyon
Lenin 27.01.1924 de vefat ettiğinde SBKP nin 600 bin üyesi olduğunu düşünürsek, Stalin le birlikte bu sayının 19 yılda bu kadar artması kanımca daha çok eğitimsiz ve sosyalist bilinci olmayan insanın partiye üye yapılmasına ve bunun da yönetime bir zafiyet olarak yansımasına neden olmuştur.

Sovyetler Birliği Komünist Partisi’nde (SBKP) parti üyeleri için eğitim uygulamaları yapılmışsa da tartışma özgürlüğü, özellikle Stalin döneminde ve sonrasında ciddi şekilde sınırlandırılmıştır. Parti içindeki farklı görüşler ve muhalefet hareketleri genellikle baskı altına alınmış ve cezalandırılmıştır. Bu durum, parti içindeki monolitik bir düşünce ve politika oluşumunu sağlamak amacıyla uygulanmıştı. Ancak, bu tür bir sistem, toplumsal dinamik ve farklı bakış açılarının gelişimini, sistemin çöküşüne götüren sorunların tespit edilip çözülmesini engellemiştir.

Sonrasında gelen yöneticilerin uygulamalarına baktığımızda her biri döneminde sosyalist sistemden daha çok uzaklaşıldığı sistemin zayıfladığı görülecektir. Örneğin, Kruşçev’in temel hatalarından birisi de sadece devrime inanmış kişilerin yer aldığı Komünist Parti’yi halka açık hâle getirmesidir. Bu olmuştur. Gerçekten inanmamış kişilerin de partiye girip temsil edilme imkânı olmuştur.. Oysa öncesinde Parti üyesi olmanın ciddi bir ayrıcalığı vardı. Partiye giren kişiler birikimli kişilerdi. Böylelikle Gorbaçov gibi sosyalist olmayan kişiler partiye girerek sisteme ciddi zararlar vermişlerdir.
Kruşçev döneminde olumsuz açıdan şu gelişmeler olmuştur: -Tito ile yollar ayrıldı -Çin’in nükleer programına olan desteğini geri çekti -Barış içerisinde birlikte yaşama mottosu adı altında revizyonist siyaset izledi Kruşçev’in temel hatalarından birisi de sadece devrime inanmış kişilerin yer aldığı Komünist Parti’yi halka açık hâle getirmesidir. Bu hamleyle devrime gerçekten inanmamış kişilerin de partiye girip temsil edilme imkânı oldu. Oysa öncesinde Parti üyesi olmanın ciddi bir ayrıcalığı vardı. Partiye giren kişiler birikimli kişilerdi. Böylelikle Gorbaçov gibi kişiler partiye girerek sisteme ciddi zarar vermişlerdir. Genel olarak bu 6 başkan döneminde, Özellikle de 1970 lirden itibaren büyüme rakamları küçülmeye başlamış ve aşağıdaki gibi birçok sorun çözülememiştir.

-Ordunun ve uzay la ilgili harcamaların büyük yük olması
-Olumsuz nüfus eğilimi
-Batı’daki 1973 durgunluğunun etkileri
-İş disiplinin olumsuz olması
-Tren yolu taşımacılığı ve petrol üretiminde yaşanan darboğaz
-Planlama yetkililerinin bilinçli biçimde iktisadi büyümeyi düşürme planları
-Olumsuz iklim şartları
-Halk Demokrasisinin uygulanamayışı
-Sovyetler Birliğinin yeni insanı yaratamaması
-Emperyalist saldırılar
-Fazla merkezileşme
-Rüşvetçilik ve yolsuzluk. Örneğin Brejnev’in Özbekistan’daki parti aparatında çalışan 14 tane akrabası vardı ve bunlar ciddi anlamda hukuksuzluklara karışmışlardı.
Sisteme son darbeyi vuran Gorbaçov’a göre rekabet ve performansa dayalı ücret ödeme sistemi verimliliği arttırabilirdi. Gorbaçov’un kendi açıklamalarına göre amacının kapitalizme geçmek değil, sosyalist sistemi reformize etmekti. Glasnost (açıklık) ve Perestroyka (yeniden yapılanma) politikalarını uygulayarak sistemi güya demokratikleştirmeyi istemişti.
Sorunsalın trajik tarafı ise tüm bunlar olup Sovyetler Birliği dağılırken Komünist parti üyelerinden herhangi bir direniş olmamasıdır. Salt bu durum bile partideki yozlaşmayı gözler önüne sermektedir. Yozlaşmanın sebeplerinden en önemlisi de belki de şudur: Parti içinde ayrıcalıklara sahip olan kesim Yeltsin’in özel mülkiyetçi kapitalist modeliyle elde ettiklerini legalize etmek istemiştir.
DEVAM EDECEK