PERDEYİ AÇANLAR VE PERDEYİ KAPATANLAR
Bir kentin kaderi bazen bir sahnenin ışığında değişir. Germencik’te açılan tiyatro perdesi yalnız bir oyunun değil, kültürle büyüyen bir kentin hikâyesini anlatıyor.
Tiyatro sahnesi…
Karanlık bir salon…
Perde açılmadan hemen önceki o sessizlik…
Bir kentin kültür hayatını anlamak için çoğu zaman belediye bütçelerine, projelere, broşürlere bakılmaz. Bir tek şeye bakılır:
O kentte tiyatro perdesi açılıyor mu, açılmıyor mu?
Çünkü tiyatro yalnız bir sanat değildir.
Toplumun aynasıdır.
Vicdanıdır.
Bazen de itirazıdır.
Yıllarımı sahnelerde, kulislerde, turne yollarında geçirmiş bir tiyatro insanı olarak şunu çok iyi bilirim:
Bir kentin yöneticisi sanatın kapısını açıyorsa, aslında o kentte düşüncenin kapısını da açıyordur.
İşte Aydın’ın Germencik ilçesinde tanık olduğumuz şey tam olarak budur.
Germencik Belediye Başkanı Burak Zincirci, yerel yönetimin yalnızca yol yapmak, kaldırım döşemek, çöp toplamak olmadığını bilen bir anlayışla hareket ediyor. Tarımdan planlı kentleşmeye kadar uzanan çalışmalarının yanına kültür ve sanatı da koymayı ihmal etmiyor.
Geçtiğimiz günlerde İzmir Şehir Tiyatroları ile yapılan iş birliği sonucu sahnelenen Hafifletici Sebepler adlı oyun Germencik’te seyirciyle buluştu.
Bir tiyatro insanı için bundan daha güzel bir haber olabilir mi?
Salon dolu…
Işıklar yanıyor…
Perde açılıyor…
Ve insanlar hayatın ağırlığını birkaç saatliğine de olsa sanatın omuzlarına bırakıyor.
Sanatın en güzel tarafı budur.
Bir araya getirir.
Aynı salonda oturan insanlar farklı düşüncelere sahip olabilir, farklı hayatlar yaşamış olabilir. Ama sahne ışıkları yandığında hepsi aynı hikâyenin tanığı olur.
İşte o an, toplum dediğimiz şey yeniden kurulur.
Germencik’te yaşanan da budur.
Başkan Zincirci’nin tiyatro akşamının ardından yaptığı paylaşımda söylediği bir cümle özellikle dikkatimi çekti:
“Sahne Germencik’te perde sanat için açılmaya devam edecek.”
Bu söz bir temenni değil, bir kültür politikasıdır.
Bugün ülkemizde birçok kentte sanat etkinlikleri protokol fotoğraflarından ibaret hale gelirken, Germencik’te tiyatro seyircisiyle buluşuyor. Bir ilçe halkı sanatın nefesiyle buluşuyor.
Bana sorarsanız bir belediye başkanının en büyük başarısı da tam olarak budur.
Çünkü kentler yalnız binalarla büyümez.
Kentler kültürle büyür.
Bir süre önce iftar sofralarında hurma yerine Germencik’in bereketi olan incirle oruç açılmasını önermesi de aynı anlayışın başka bir yansımasıydı.
Yerel değerleri hatırlatan, toprağın sesini duyuran bir yaklaşım…
Toprakla barışık bir yönetim…
Kültürle barışık bir yönetim…
Bunlar küçük ayrıntılar gibi görünür ama aslında bir kentin ruhunu belirleyen şeylerdir.
Ben hayatım boyunca çok sahne gördüm.
Çok perde açıldığını da gördüm, kapandığını da…
Ama şunu çok iyi bilirim:
Bir kentte tiyatro perdesi açılıyorsa,
orada düşünce hâlâ nefes alıyordur.
Germencik’te perde açılmıştır.
Dilerim ki bu ışık yalnız bir gecelik bir gösterinin ışığı olmaz;
bir kentin kültür yolculuğunu aydınlatan kalıcı bir sahne ışığına dönüşür.
