“Ana, Anneler Günü ve Laik Yolun Işığı”
Bizler, sevginin, eşitliğin ve adaletin yolunda yürüyenleriz. Yolumuz Alevi yolu, özümüz Hak’tan, sözümüz insandandır.
Bu yolda en kıymetli rehberlerimizden biri de anadır.
Ana; canın ilk sesi, vicdanın ilk kıvılcımıdır.
O, ninnisiyle Hakk’ı öğretir, duasıyla yüreğimizi yoğurur.
Ananın sevgisi koşulsuzdur,
Tıpkı yolumuzun da hiçbir canı dışlamadığı gibi.
Alevilikte ana, sadece doğuran değil;
Öğreten, koruyan, yoğuran, direnişi ve sabrı öğreten yücedir.
Hz. Fatıma’dır, Ana Bacı’dır, Fatma Ana’dır.
O yüzden deriz ki: Ana Hakk’tır, Hakikattir.
Ama canlar, bu kutsal değerleri yaşatmak için,
İnancın baskı görmediği, özgürce yaşandığı bir düzene ihtiyaç vardır.
İşte bu nedenle laiklik, bizim için sadece bir hukuk ilkesi değil,
İnancımızı korkusuzca yaşamanın, kimliğimizi saklamadan var olmanın teminatıdır.
Laiklik olmasa, ana duası da susar, meydan da kararır.
Zorla dayatılan inanç, inanç değildir.
Hakk’a yürüyen yol, özgürlükle başlar, eşitlikle devam eder.
Biz Aleviler biliriz ki,
Ne devlet inançla yönetilmeli, ne de inanç devletle sınanmalı.
Her can kendi inancıyla, kendi vicdanıyla yürümeli Hakk’a.
İşte laiklik, bu yürüyüşün yoldaşıdır.
O halde canlar,
Anayı başımızın tacı bilelim,
Laikliği ise bu yolun güvence ışığı görelim.
