BİR DOSYA DEĞİL, BİR İLKEDİR:
KUŞADASI’NDA GAZETECİLİK VE HUKUK SINAVI
Ergün Ok | Köşe Yazısı
Kuşadası’nda son günlerde yaşananlar, yalnızca bir belediye ihalesi tartışması değildir.
Gerek yerel gerekse ulusal basında manşetlere taşınan Güvercin Masa ihalesi iddiaları, Türkiye’de gazetecilik, hukuk ve siyaset ilişkisinin hangi noktada durduğunu gösteren önemli bir örneğe dönüşmüştür.
Bu süreçte dikkat çekici olan husus; iddiaların içeriğinden çok, bu iddiaları kamuoyuna belgeye dayalı biçimde aktaran gazetecinin hedefe konulmasıdır.
HEDEFTEKİ İSİM: LATİF SANSÜR
Meslekte 40 yılını geride bırakmış,
araştırmacı gazeteciliğiyle tanınan,
Gazeteciler Cemiyeti tarafından ödüllendirilmiş bir isim olan Latif Sansür,
yürüttüğü belgeli haberler nedeniyle yoğun bir trol saldırısına maruz kalmıştır.
Bu tablo, eleştirinin sınırlarını aşan ve doğrudan basın özgürlüğünü ilgilendiren bir duruma işaret etmektedir.
BELGELER VE HUKUKİ GERÇEK
Latif Sansür’ün kamuoyuna yansıttığı temel nokta açıktır:
Güvercin Masa ihalesine ilişkin dosya, kesinleşmiş bir yargı kararıyla sonuçlanmış değildir.
Buna rağmen “dosya kapandı” yönündeki açıklamalar, hukuki bir tespit değil; yorum ve yönlendirme niteliğindedir.
Bir dosyanın kapandığından söz edebilmek için;
ya kovuşturmaya yer olmadığına dair kesinleşmiş bir karar
ya da mahkeme hükmü gerekir.
Bu gerçeklik göz ardı edilerek yapılan açıklamalar, kamuoyunu yanıltma riski taşımaktadır.
SORUMLULUK VE YÖNETİM İLKESİ
Tartışmalar sırasında sıkça dile getirilen “alt kademe” savunması ise idare hukuku açısından sorunludur.
Belediye yönetimlerinde;
yetki devri yapılsa dahi,
nihai sorumluluk üst yönetime aittir.
Dosyada yer alan yazışmaların ve imza süreçlerinin,
doğrudan belediye yönetimini işaret ettiği görülmektedir.
Bu nedenle tartışmayı kişilere indirgemeden,
kurumsal sorumluluk çerçevesinde ele almak zorunludur.
GAZETECİLİK FAALİYETİ YARGILANAMAZ
Asıl üzerinde durulması gereken mesele şudur:
Belgeli bir dosya üzerinden yapılan gazetecilik faaliyeti,
tehdit, hedef gösterme ya da itibarsızlaştırma konusu yapılamaz.
Basın özgürlüğü;
yalnızca iktidarları değil,
yerel yönetimleri de kapsayan evrensel bir ilkedir.
Bu ilkenin ihlali,
sadece bir gazetecinin değil,
toplumun haber alma hakkının zedelenmesi anlamına gelir.
SONUÇ YERİNE
Kuşadası’nda yaşananlar,
bir ihale dosyasının ötesinde,
hukukun işletilip işletilmediğinin,
basının görevini yapıp yapamadığının testidir.
Gazeteciler susturularak değil,
iddialar açıklığa kavuşturularak
demokrasi güçlenir.
Sorulması gereken soru basittir:
Gazeteci neden hedefte,
dosya neden hâlâ netlik kazanmış değil?
Bu sorular cevap bulmadan,
tartışma kapanmış sayılmaz.
