Çantaların Yükü, Yüreklerin Sancısı
Yeni bir eğitim yılı başladı. Okul bahçelerinde yeniden yankılanan çocuk sesleri, aslında umut kadar kaygıyı da beraberinde getiriyor. Çünkü biliyoruz ki; sırtlarına astıkları çantalar yalnızca kitap ve defterle dolu değil, hayatın ağır yüklerini de taşıyor.
Kıyafetin Bedeli, Eşitliğin Çıkmazı
Tek tip kıyafetler çocuklar arasında eşitlik sağlasın diye düşünülmüştü. Oysa bugün, tek tip kıyafetin bedeli veliler için ayrı bir çileye dönüşmüş durumda. Sınırlı sayıda firma, yüksek fiyatlar, zorunluluk kılıfıyla velilerin cebine uzanan bir el gibi. Çocukların üzerindeki kıyafet aynı olsa da ailelerin içindeki sızı bambaşka.
Servis mi, Servet mi?
Servisler, çocuklarımızı güvenle okula taşısın diye var. Ama geldiğimiz noktada her ay ödenen rakamlar, adeta bir servete dönüşmüş. Veliler, maaşlarının yarısını bu yola ayırırken, kimi çocuk toplu taşımada ezilerek kimi ise okul yolunu yürüyerek aşmaya çalışıyor. Çocuklarımızın güvenliği, ailelerin cebindeki parayla ölçülmemeli.
Defter, Kalem, Kitap: Geleceğin Lüksü Olmamalı
Bir defterin, bir kalemin, bir silginin fiyatını konuşur hale geldik. Çocuklarımız rengarenk boya kalemlerini hayal ederken, bazı veliler hesap makinesinde “acaba hangisini alsam, hangisini ertelesem” diye kara kara düşünüyor. Ücretsiz dağıtılan ders kitapları, yardımcı kaynaklarla gölgeleniyor. Eğitim, ticari bir pazar olmamalıydı; oysa bugün öyle görünüyor.
Kalabalık Sınıflar, Eksik Öğretmenler
Bir öğretmenin karşısında 40-50 öğrenci… Her biri ayrı bir umut, ayrı bir gelecek. Ama o umudu büyütecek nefes, o geleceği aydınlatacak ışık yetersiz kalıyor. Branş öğretmeni olmayan sınıflar, ikili öğretim yapan okullar hâlâ karşımızda bir kara tablo gibi duruyor.
Eşitsizliğin Çığlığı
Bir yanda özel okullarda her imkâna sahip olan çocuklar, diğer yanda kırsalda, şehirlerin kenar mahallelerinde eksikliklerle boğuşan çocuklar. Eğitimde fırsat eşitliği lafta var, hayatta yok. Çocuklarımız arasına örülen bu görünmez duvar, geleceğimizin önüne dikilmiş en büyük engel aslında.
Geleceğe Borcumuz Var
Her yeni eğitim yılı, umutlarla başlamalıydı. Oysa biz, umutla kaygıyı yan yana taşıyoruz. Çocuklarımızın gözlerindeki pırıltı solmasın diye eğitimde adaleti, eşitliği ve erişilebilirliği sağlamak zorundayız. Çünkü eğitim, yalnızca bugünün değil, yarının da anahtarıdır. Biz, o anahtarı her çocuğun eline vermedikçe; geleceğe olan borcumuzu ödemiş sayılmayacağız.
